h3

 

Λασσιθιωτάκη Μαρία (Ψυχολόγος)

Μ τν εκαιρία τς νέας σχολικς χρονις, ς δομε τί γίνεται στ παιδί, στ διάρκεια το σχολικοτους:

τέλεια εκόνα μις σορροπημένης παιδικς λικίας, δείχνει να παιδ νσχολεται σο προβλέπει τκπαιδευτικ σύστημα μ τ σχολεο του, κάνει τς ργασίες του στ σπίτι κα παίζει μλη του τ ψυχ στν πόλοιπο χρόνο τς μέρας κα τ σαββατοκύριακα. μως, γι πολλπ τ παιδι τς ποχς μας εναι μύθος, να πιαστο νειρο, πο τ βλέπουν π τ παράθυρο τος γραφείου τους, στπέναντι πάρκο μλλα παιδιά, καθς μελετον μιπ τς δύο γλσσες πο διδάσκονται πιπλέον τν ρα πο μελετον να μουσικργανο.

Τ
περισσότερα παιδι σήμερα μπλέκονται σ μι ποικιλία δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων κα τοποχρεωτικοθλητισμο, πο κλέβουν λο τν λεύθερο χρόνο τους, ν χι κα λίγο π τν πνο τους.

Καθόλου σπάνια, παιδι
ννέα κα δέκα τν παραπονονται γιγχος, προβλήματα πνου κα κούρασης. Συνήθως οατρικς ξετάσεις κα παιδίατρος δν βρίσκουν τίποτε τνησυχητικό. ν τ συμπτώματα πιμένουν συνήθως θ συστήσουν μία ψυχολογικξέταση το παιδιο. εδικός, ν δν πάρχουν λλοι παράγοντες, συνήθως ποθέτει τι πεύθυνο γι τν πίεση πο νιώθει τ παιδ εναι τ βαρκπαιδευτικ πρόγραμμα. Μι τέτοια ξήγηση, συνήθως ξεσηκώνει τς διαμαρτυρίες τν γονέων, ποποστηρίζουν τι τ παιδί τους, χι μόνο δν πιέζεται, λλ εναι κα πολ χαρούμενο μ τς δραστηριότητές του.

Πολλ
ς φορς κάτω πνα πιεστικ πρόγραμμα κρύβονται οπερβολικς γονεϊκς προσδοκίες. Γονες, πο νιώθουν τι δν ποστηρίχθηκαν π τος δικούς τους γονες σξωσχολικς δραστηριότητες, προσπαθον στ παιδί τους ν δώσουν σα περισσότερα κασο καλύτερα μπορον.

μως, τ παιδι μνα φορτωμένο πρόγραμμα, μπερδραστηριότητες, δν εναι οτε ρεμα οτε ετυχισμένα. ν εδικς τ ρωτήσει διαιτέρως συνήθως ξομολογονται πς γαπον ,τι κάνουν λλ τος λείπει πάρα πολ ξεγνοιασιά, τ παιχνίδι, παρέα μλλα παιδιά.

Πολλο
εδικον τν κόσμο ποστηρίζουν τι περαπασχόληση χιλιάδων παιδιν μ ποικιλία ξωσχολικν δραστηριοτήτων κινδυνεύει ν γίνει θνικ γι κάθε χώρα ζήτημα. Οπερ- γονες- πως τος χαρακτηρίζουν- δηγον, κι ς χουν τς καλύτερες τν προθέσεων, τ παιδιά τους σ ψυχολογικ πίεση κα σ΄ να μγινταγωνισμλλ κα στν νάπτυξη το φόβου τς ποτυχίας μέσα π τ συνεχ σύγκριση μ τλλα παιδιά. Τονίζουν τι δν εναι καθόλου καλδέα τ παιδ ν ζε κάτω π τόση πίεση. ργότερα μπορε ν γίνει εάλωτο κα νκτεθε στν κίνδυνο ψυχικν διαταραχν διαταραχν προσωπικότητας.

Καθ
ς σχολικλικία προχωρ, στ γυμνάσιο γι παράδειγμα, ξωσχολικπεραπαασχόληση χει καλλες πιπτώσεις: Περιορίζει τν δημιουργικότητα κα τν ναλυτικ κα συνθετικ σκέψη τους, τν παφ μ τς συγκινήσεις το περιβάλλοντος: Τ παιδι δν χουν χρόνο νπολαύσουν τίποτε, μία βόλτα στ θάλασσα στν ξοχή, χάνουν τς εκαιρίες, πο προσφέρουν ο σύγχρονες πολιτισμικς εκαιρίες γι ννακαλύψουν κα ν βιώσουν πράγματα μόνο κα μόνο γιατί δν χουν λεύθερο χρόνο. Ο μ δομημένες, προγραμμάτιστες δραστηριότητες, ολεύθερες κατασκευές, πιτρέπουν στ παιδι ννακαλύψουν τί τος ρέσει κα τί χι, ν βρον δημιουργικος τρόπους πασχόλησης, ν νιώσουν χαρ κα εχαρίστηση, χωρς τν πίεση το προγραμματισμο. παφ μ τος συνομιλίκους εναι πολ σημαντικ, τ βοηθον νποκτήσουν ατογνωσία, κοινωνικότητα κα ατορύθμιση στ συναισθήματα κα στς παρορμήσεις τους.

Μερικ
ς φορς τ πρόγραμμά τους δν τφήνει οτε νναπνεύσουν. Ο γονες δν ποψιάζονται πόση πίεση ασθάνονται τ παιδιά τους κανειρεύονται τι ταν ατ θ μεγαλώσουν θ θυμονται τν παιδική τους λικία μ νοσταλγία γι τ τόσα πράγματα ποκαναν. Ο εδικοπισημαίνουν τι μλλον ατ τ παιδι θ κρατήσουν τι νιωθαν κυριολεκτικξουθενωμένα κα πόσο ο γονες τους μρεμο λλ πιεστικ τρόπο τ προέτρεπαν ντοιμαστον πι γρήγορα γι τν πόμενη προγραμματισμένη δραστηριότητα κατι οσιαστικ θ νιώσουν τι χασαν τν παιδική τους λικία, ατν τς θωότητας, τς ξενιασις κα το παιχνιδιο.


Στρές: Ε
ναι πάντα κακό;

Τ
στρς εναι φυσιολογικπάντηση τοργανισμο, κάτω π συνθκες πίεσης, περ-δραστηριότητας λλ κα φόβου. ν, γι παράδειγμα, κάποιος βρεθεντιμέτωπος μνα λέφαντα κα κινδυνεύει ζωή του, ργανισμς θ βρεθε σ΄ατ τν κατάσταση πονομάζεται « μάχη φυγή». ργανικπόκριση- αξηση τν καρδιακν παλμν, θέση τν μυν στοιμότητα, αξηση τς ρτηριακς πίεσης κακκριση δρεναλίνης- μπορε ν σώσει τ ζω κάποιου μ τν ν τν κάνει κανότερο ν τρέξει μ ταχύτητα πο δ θ μποροσε ποτ του ν φανταστε. Φυσιολογικρεθίσματα ποδηγον στ στρς εναι καλοδεχούμενα γιατί γίνονται κίνητρα δράσης καχι παθητικότητας. μως, μία τέτοια ργανικ κατάσταση συναγερμο δν μπορε ν συμβαίνει στν ργανισμ παρ μόνο σκτακτες περιπτώσεις. ν συνεχς ξαναγκάζεται ν λειτουργε μ ατος τος ρυθμος θδηγηθε σξάντληση.


Ο
οκογενειακς σχέσεις

Τ
παιδι χρειάζονται τος γονες κα τν οκογένειά τους κα σ χαλαρς στιγμς καχι μόνο ν τ συνοδεύουν π τ μία δραστηριότητα στν λλη. πικοινωνία μ τος γονες, σ χαλαρπίπεδο, κουβεντούλα, τπιτραπέζια λλα παιχνίδια εναι νεπανάληπτες στιγμς το παιδιο μ τος γονες του κασως ατς ν θυμται περισσότερο ργότερα στν νήλικη ζωή του.


Γιατί λοιπ
ν τόση πίεση;

λήθεια εναι τι ο περισσότεροι γονες χουν γαθ κίνητρα. Σπρώχνουν τ παιδιά τους σξωσχολικ μαθήματα γι νποκτήσουν φόδια στν νήλικη ζωή τους κα τμπλέκουν σλλες δραστηριότητες γι ν περάσουν τν παιδική τους λικία μ δημιουργικότητα. Γι’ ατ τ σκοπό, θυσιάζουν λο τν λεύθερο χρόνο τους.

Μερικ
ς φορές, μως, πίσω π ατς τς ριστες προθέσεις τν γονέων δν βρίσκονται τ καλύτερα κίνητρα: ρκετο γονες θεωρον τ παιδι τους προέκταση τογώ τους, θέλουν ν κάνουν τ προσωπικ τους νειρα πραγματικότητα μέσω τν παιδιν τους. λλοι πάλι πιέζονται πό τν κοινωνικνταγωνισμ κα συγκρίνουν τ παιδιά τους μ τ παιδι τν λλων.

Πάντως
σύσταση γι τ τί ν κάνουν ο γονες βρίσκεται στριστοτελικ μέτρο: Οτε τόσες πολλς δραστηριότητες λλ οτε κα καθόλου. Οξωσχολικς δραστηριότητες εναι καλς μέχρι τ σημεο πο δείχνουν ν βάζουν τ παιδ σ κίνδυνο γι τν σορροπία κα τν ατοπεποίθησή του. Κα δν θ ’ταν σχημο, πότε πότε ο γονες νλέγχουν τί προτείνουν κα γιατί στ παιδί τους, μ στόχο ν περιορίσουν τς δικές τους προσδοκίες κα τ δικά τους νεκπλήρωτα νειρα.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ