h3

να ρώτημα πο μς πασχολε συχνά. Μς πασχολεντονότερα, μετπ μία νύκτα πο εδαμε κάποιο τρομακτικνειρο. Καχι σπάνια μς συγκλονίζει τ γεγονς τι κάποιο νειρο πο εδαμε, βγκε ληθινό! Τότε εναι πο θεριεύει πίστη μας στνειρα. Κα σιγ-σιγ καταντμε ν τ θεωρομε ΣΙΓΟΥΡΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ γι τ τί θ μς συμβε στ μέλλον.


Πρέπει, λοιπόν, ν πιστεύουμε στὰ νειρα;

ς μ βιαστομε ν δώσουμε πάντηση. Ποτ δν πρέπει ν δίνουμε βιαστικς παντήσεις σρωτήματα τς πνευματικς ζως. Οτε πρέπει ν στηριζόμαστε μόνο στ δική μας «σοφία» κα στ δική μας «πείρα» γι νπαντήσουμε σ τέτοια ρωτήματα. ς μν εμαστε τόσο σίγουροι, τι τ ξέρουμε λα! Κας χωμε τν σύνεση ν ρωτμε τος ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΟΦΟΥΣ κα ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΥΣ δασκάλους καδηγος τς πνευματικς ζως: τος ΑΓΙΟΥΣ.

Κάτω, λοιπόν, π τ δικό τους φς, κάτω π τ φς τν γίων ς ξετάσωμε πρτα, κάποια π μέρους ρωτήματα. Κα οπαντήσεις σ' ατ τρωτήματα, θ μς βοηθήσουν νπαντήσωμε κα στρώτημα, ν τελικ πρέπει ν δίνωμε σημασία στνειρα.

1ο ρώτημα: ΑΠΟ ΠΟΙΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ;

πάντηση: Τρες εναι ο ατίες πο προκαλον τνειρα:
α. Ο δικές μας πιθυμίες κα σκέψεις κατ τν διάρκεια τς μέρας,
β. Θες κα τ θέλημά Του, κα

γ. διάβολος κα ο παγίδες του.

Τν πρώτη ατία τν καταλαβαίνομε καλά, ν θυμηθομε τν παροιμία: « πεινασμένος, στν πνο του καρβέλια βλέπει». Κατ παρόμοιο τρόπο, πως μς ξηγεγιος Μάξιμος, κα διψασμένος βλέπει νερό. γαστρίμαργος φαντάζεται ποικιλίες φαγητν. φιλήδονος φαντάζεται μορφς γυναικν. κενόδοξος νειρεύεται δόξες κα χειροκροτήματα. φιλάργυρος βλέπει τι κέρδισε τ λαχεο. μνησίκακος νειρεύεται τν κδίκηση κατ τονθρωπου πο τν λύπησε. Κα φθονερς παραμιλάει π τν χαρά του, ταν νειρευτετι ποφέρει κενος τν ποον φθονε.

Τ πι συνηθισμένα, λοιπόν, νειρα χουν τ ρίζα τους στ δικά μας πάθη κα στς δικές μας πιθυμίες. χι στν Θε στν διάβολο. Τ πολ-πολ ν βρε εκαιρία διάβολος κμεταλλευόμενος τ πάθη κα τς πιθυμίες μας, ν μς μπαίξει κα ν μς ξεγελάσει. Κα ν μς παρουσιάσει στν πνο μας, τποιαδήποτε «καρβέλια», μ τέτοιο τρόπο πο ν νομίσουμε τι μς τ στέλνει Θεός!

ταν, λοιπόν, δομε στν πνο μας τι κανοποιήθηκε κάποια ντονη πιθυμία μας, ς μ βιαστομε ν βγάλουμε τ συμπέρασμα, τι εσακούσθηκαν . . . ο προσευχές μας! ς μν εμαστε σίγουροι, τι τσι μς θυμήθηκε Θεός! σως . . . κάποιος λλος μς θυμήθηκε, κα βρκε τν εκαιρία ν μς κοροϊδέψει.


2ο ρώτημα: ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΔΑΜΕ;

πάντηση: Μόνο ογιοι χουν τόσο φωτισμένη διάκριση, στε ν ξεχωρίζουν, ν κάποιο νειρο προέρχεται σίγουρα π τν Θεπ τν διάβολο π προσωπικος λογισμος καπιθυμίες. Κι μως, διαίτερα ογιοι, εναι πολ «κουμπωμένοι» πέναντι στνειρα. Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, τος κάνει ν εναι πολπιφυλακτικοί. Ν μν μπιστεύονται τν λογισμό τους. Ξέροντας π πρτο χέρι τν πονηρία το διαβόλου, φοβονται μήπως κρύβονται δαιμονικς παγίδες πίσω π δθεν θεϊκνειρα. Κα μόνος τρόπος γι ν ξεφύγει κανες π τς παγίδες το διαβόλου εναι ταπεινοφροσύνη. «Ποιο εμαστε μες λέγει γιος φραμ Σύρος, πο φθάσαμε σ τέτοια μέτρα ρετς, στε ν βλέπωμε πτασίες γγέλων;»

ταν, λοιπόν, γιοι τοψους τογίου φραμ θεωρον νάξιο τν αυτό τους ν δον γγέλους, πς τολμμε μες ν θεωρομε πολ φυσικό (!) τι εδαμε στν πνο μας τν Χριστ τν Παναγία; ταν ογιοι μολογον, μ ταπείνωση, τι δν μπορον ν διακρίνουν, τί κρύβεται πίσω π τ κάθε νειρο, πς μες «κόβουμε τ κεφάλι μας», τι τ τάδε νειρο πο εδαμε ταν θεϊκό; Τότε κα διάβολος «κόβει τ κεφάλι του» τι δν χομε χνος ταπείνωσης. Καρα μπορενετα μ τς παγίδες του ν μς «χορέψει στ ταψί»!


3ο ρώτημα: ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΘΕΩΡΗΣΩΜΕ «ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ» ΚΑΠΟΙΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΑΜΑΡΤΙΑ ΝΑ ΜΗ ΔΩΣΩΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ; ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ «ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΞΕΡΑ ΝΑ ΚΑΨΩΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΧΛΩΡΑ»;

πάντηση: γιος ντώνιος μς γγυται, τι, ν μαζ μ τ ξερ (δαιμονικ) κάψουμε κα μερικ χλωρ (θεϊκ) νειρα, (π φόβο μήπως πέσωμε σ δαιμονικ παγίδα), δν πρόκειται ν θυμώσει Θες μαζί μας! Κα μς τξηγε μνα ραιότατο παράδειγμα:

νας νοικοκύρης, μετπ μακριν κα πολυχρόνιο ταξίδι, γυρίζει στ σπίτι του. Εναι νύκτα. Σκοτάδι. Χτυπάει τν πόρτα κα φωνάζει στ θυρωρ ν τονοίξει. θυρωρς μως δν πείθεται στν φων τοφεντικο του. Κα ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ. Φοβται μήπως εναι κάποιος λλος, πο προσποιεται τν φων τοφεντικο του, γι ν τν ξαπατήσει: ν καταφέρει ν μπε μέσα κα ν κλέψει.

ταν λοιπν ξημερώσει, πς θ φερθε τφεντικ στν πιστ θυρωρό; χι μόνο δν θ τν τιμωρήσει πο δν τονοιξε, λλ κα ΘΑ ΤΟΝ ΕΠΑΙΝΕΣΕΙ! Θ το πε «μπράβο»! Γιατί κι ατκόμα τν φων το κυρίου του, τν θεώρησε πλάνη, π φόβο μήπως μπε κάποιος κλέφτης. πομένως, ταν δν δίνωμε σημασία κόμη κα σνειρα πο μς φαίνονται 100% θεϊκά, χι μόνο ΔΕΝ ΑΜΑΡΤΑΝΟΜΕ, λλ θκούσουμε π τν Θε κα «μπράβο» γι τν ταπείνωση κα τν προσοχή μας!

Μετπ ατναρωτιέται κανείς: ραγε σ ποιλλα νειρα θξιζε ν δώσει κανες σημασία; φο οτε στνειρα πο μς φαίνονται 100% θεϊκ δν πρέπει ν δίνει κανες σημασία, μήπως πρέπει λα νεξαιρέτως τνειρα ν τ πετμε στ καλάθι τν χρηστων; λλς διατυπώσωμε κανα τελευταο ρώτημα, πο μερικο τ χρησιμοποιον σν πιχείρημα πίστεως στνειρα.


4ο ρώτημα: ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΛΗΘΙΝΟ; ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΑΓΕ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;

πάντηση: Τίποτε δν προγνωρίζουν ο δαίμονες, βεβαιώνει γιος ντώνιος. πλς π ατ πο βλέπουν κακονε ποπτεύονται κα συμπεραίνουν ατ πο πρόκειται ν συμβον. «Ρίχνουν στδεια γι ν πιάσουν στ γεμάτα». Τί τ σπουδαο, δηλαδή, ν δον κάποιον ντοιμάζεται ν μς πισκεφθε, κα νάρθουν ατο νωρίτερα ν μς τ σφυρίξουν; Ο δαίμονες ΜΟΝΟ ατ πο βλέπουν, τρπάζουν σν κλέφτες, κα σν κατάσκοποι τρέχουν γρηγορώτερα κα μς τναγγέλλουν!

ξ λλου παρόμοιες προγνωστικς κανότητες χουν κα ο γιατρο σχετικ μ τν ξέλιξη μις νόσου, κα ο μετεωρολόγοι σχετικ μ τν ξέλιξη το καιρο. Πηγμως τς πρόγνωσής τους δν εναι κάποια μυστικποκαλυπτικ δύναμη, λλ παρατήρηση κα πείρα παρόμοιων καταστάσεων. Κα διάβολος εναι τσίδας κα στ δύο. Κα στν παρατήρηση τν σφαλμάτων μας, κα στν τεράστια πείρα τς φέλειάς μας κα τς πιπολαιότητας, μ τν ποία ντιμετωπίζουμε τ προβλήματα τς πνευματικς ζως. ρα, διάβολος δν μπορε ν προβλέψει τ μέλλον. πλς προσπαθε ρίχνοντας δεια (δηλαδ μ κάποιες ελογοφανες «προβλέψεις») ν πιάσει γεμάτα (δηλαδ ν κερδίσει τν μπιστοσύνη τν φελν νθρώπων). Καγιος ντώνιος, πο δν το ξέφευγε κανένα τερτίπι το διαβόλου, καταλήγει στν ξς συμβουλή:

«κόμη κι ταν ο δαίμονες μς λένε κάτι γι τ μέλλον, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ν τος ντικρούουμε κα ν τος νατρέπουμε ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΑΣ κα ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ. Γιατί, πλούστατα, δν χομε τν νάγκη τους!».

ποιος χει τν νάγκη τους, ς δέχεται ,τι το σφυρίζουν στνειρα. Κας τος συμβουλεύεται μέσω τν μέντιουμ κα τν στρολόγων! Μόνο ποτσι παύει ν εναι « δολος Χριστο»! Κα γίνεται παίγνιο (κοινς «κλωτσοσκούφι») τν δαιμόνων!

Μετ τσα ναφέραμε παραπάνω, βίαστα βγαίνει τ συμπέρασμα τι: Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ χι μόνο ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ, λλ κα ΚΡΥΒΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ.

Τ μόνα νειρα ποφελον, λέγει γιος ωάννης τς Κλίμακος, εναι τνειρα πο μς θυμίζουν τν Μέλλουσα Κρίση. Τ φοβερ Δικαστήριο τς Δευτέρας Παρουσίας το Χριστο. λλ κα ατά, ν ντ ν μς παρακινον σ περισσότερη μετάνοια μς δηγον σπόγνωση, πρέπει ν τ περιφρονομε. Κα ν μ τ πιστεύουμε.

Ν προσθέσουμε κα κάτι τελευταο: Δικαιολογεται κάποια προσοχ σ κάποια νειρα, μόνο ταν παναληφθον ρκετς φορές. λλ κα τότε δν προσπαθομε ν τρμηνεύσωμε μόνοι μας, μ τν βοήθεια τς γειτόνισσας! λλ τρέχομε ν τ θέσωμε στν κρίση το πνευματικο μας πατρός.

Πρέπει κάποτε ν καταλάβωμε, τι: ν σλα τ πράγματα πιτρέπονται ατοσχεδιασμοί, στ μόνο πο ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ, εναι ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ. Κα μάλιστα σο ζομε στν «νύκτα» τς παρούσης ζως, πο εναι πολλο ο κλέφτες πο θέλουν ν μς «ληστέψουν»!. . 

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ