h3.jpg

Εἶπεν Κύριος· Ανθρωπος τις ν πλούσιος, κανεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εφραινόμενος καθ᾿μέραν λαμπρς. Πτωχς δέ τις ν νόματι Λάζαρος, ς βέβλητο πρς τν πυλνα ατολκωμένος καπιθυμν χορτασθναι π τν ψιχίων τν πιπτόντων π τς τραπέζης το πλουσίου· λλ κα ο κύνες ρχόμενοι πέλειχον τὰλκη ατο. ᾿Εγένετο δποθανεν τν πτωχν καπενεχθναι ατν π τν γγέλων ες τν κόλπον ᾿Αβραάμ· πέθανε δ κα πλούσιος κατάφη. Καν τδπάρας τος φθαλμος ατο, πάρχων ν βασάνοις, ρ τν ᾿Αβραμ π μακρόθεν κα Λάζαρον ν τοῖς κόλποις ατο. Κα ατς φωνήσας επε· Πάτερ ᾿Αβραάμ, λέησόν με κα πέμψον Λάζαρον να βάψ τκρον το δακτύλου ατοδατος κα καταψύξ τν γλσσάν μου, τι δυνμαι ν τ φλογ ταύτ. Επε δ᾿Αβραάμ· Τέκνον, μνήσθητι τι πέλαβες σ τγαθά σου ἐν τ ζω σου, κα Λάζαρος μοίως τ κακά· νν δδε παρακαλεται, σ δδυνσαι· καπ πσι τούτοις μεταξμν καμν χάσμα μέγα στήρικται, πως ο θέλοντες διαβναι νθεν πρς μς μ δύνωνται, μηδ οκεθεν πρς μς διαπερσιν. Επε δέ· ᾿Ερωτῶ ον σε, πάτερ, να πέμψς ατν ες τν οκον το πατρός μου· χω γρ πέντε δελφούς· πως διαμαρτύρηται ατος, να μ κα ατολθωσιν ες τν τόπον τοτον τς βασάνου. Λέγει ατ᾿Αβραάμ· Εχουσι Μωϋσέα κα τος προφήτας· κουσάτωσαν ατν. Ο δεἶπεν· Οχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, λλ᾿άν τις π νεκρν πορευθ πρς ατούς, μετανοήσουσιν. Επε δ ατ· Ε Μωϋσέως κα τν προφητν οκ κούουσιν, οδάν τις κ νεκρν ναστ πεισθήσονται.

Απόδοση σε απλή γλώσσα

Εἶπε Κύριος· «Κάποιος νθρωπος ταν πλούσιος, φοροῦσε πολυτελ ροχα κα τ τραπέζι του κάθε μέρα ταν λαμπρό. Κάποιος φτωχς μως, πο τν λεγαν Λάζαρο, ταν πεσμένος κοντ στν πόρτα το σπιτιο το πλουσίου, γεμάτος πληγές, κα προσπαθοσε ν χορτάσει π τ ψίχουλα ποπεφταν π τ τραπέζι τοῦ πλουσίου. Ερχονταν κα τ σκυλι κα τογλειφαν τς πληγές. Κάποτε πέθανε φτωχός, κα ογγελοι τν πγαν κοντ στν ᾿Αβραάμ. Πέθανε κι πλούσιος κα τν θαψαν. Στν δη ποταν κα βασανιζόταν, σήκωσε τ μάτια του κα εδε π μακρι τν ᾿Αβραὰμ κα κοντά του τν Λάζαρο. Τότε φώναξε πλούσιος κα επε· “πατέρα μου ᾿Αβραάμ, σπλαχνίσου με κα στελε τν Λάζαρο ν βρέξει μ νερ τν κρη το δάχτυλού του κα ν μο δροσίσει τ γλώσσα, γιατποφέρω μέσα σ’ ατ τ φωτιά”. ᾿Ο ᾿Αβραμ μως τοπάντησε· “παιδί μου, θυμήσου ὅτι σπόλαυσες τν ετυχία στ ζωή σου, πως κι Λάζαρος τ δυστυχία. Τώρα λοιπν ατς χαίρεται δ, κι σποφέρεις. Κι κτς π’ λα ατά, πάρχει νάμεσά μας μεγάλο χάσμα, στε ατο πο θέλουν ν διαβον π᾿δ σ’ σς νὰ μν μπορον· οτε οπ κε μπορον ν περάσουν σ’ μς”. Επε πάλι πλούσιος· “τότε σ παρακαλ, πατέρα, στελε τον στ σπίτι το πατέρα μου, ν προειδοποιήσει τος πέντε δελφούς μου, στε ν μν ρθουν κι κενοι σ’ ατν δ τν τόπο τν βασάνων”. ῾Ο ᾿Αβραάμ το λέει· “χουν τ λόγια το Μωυσ κα τν προφητν· ς πακούσουν σ’ ατά”. “Οχι, πατέρα μου ᾿Αβραάμ”, το λέει κενος, «δν ρκε· λλν κάποιος π τος νεκρος πάει σ’ ατούς, θ μετανοήσουν”. Το λέει τότε ᾿Αβραάμ· “ν δν πακονε στὰ λόγια το Μωυσ κα τν προφητν, κόμη κι ν ναστηθε κάποιος π τος νεκρούς, δέν πρόκειται ν πεισθον”».ν μν περηφανεύομαι. Γι’ ατ τγκάθι τρες φορς παρακάλεσα τν Κύριο ν τ διώξει π πάνω μου. Η πάντησή του ταν· «Σορκε χάρη μου, γιατὶ δύναμή μου φανερώνεται στν πληρότητά της μέσα σ’ ατ τν δυναμία σου». Μ περισσότερη εχαρίστηση, λοιπόν, θ καυχηθ γι τς ταλαιπωρίες μου, γι ν κατοικήσει μέσα μου δύναμη το Χριστοῦ.

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ